Γιατί ο Κ. Σημίτης αποφάσισε να φύγει από το ΠΑΣΟΚ
By Factorx June 15, 2008
Διαβάζοντας τα κυριακάτικα φύλλα και συνδυάζοντας όσα γράφουν με τις δικές μας πληροφορίες καταλήγουμε στα εξής «σενάρια» γι αυτά που συνέβησαν την προηγούμενη εβδομάδα κι αυτά που θα συμβούν στο μέλλον.
Πρώτον, η κίνηση η οποία προκάλεσε την διαγραφή του ήταν καλά σχεδιασμένη από τον κ. Σημίτη. Διαφορετικά θα πρέπει να δεχθούμε ότι ένας «οργανωμένος» και «στυγνός» πολιτικός, που κατάφερε να μείνει στην εξουσία μεγαλύτερο διάστημα από όλους τους προκατόχους του, μετατράπηκε ξαφνικά σε έναν παρορμητικό πολιτικό που ενεργεί εν βρασμώ ψυχής.
Δεύτερον, ο κ. Σημίτης είχε και έχει την εύνοια και του ευρωπαϊκού και του εγχώριου κατεστημένου και κυρίως της κρατικοδίαιτης διαπλοκής. Κύριος στόχος αυτών των συμφερόντων είναι η διάλυση του δικομματισμού, ο οποίος δεν τα εξυπηρετεί πλέον και επειδή διεκδικεί δικό του μερίδιο στην πίτα και επειδή έχει απαξιωθεί στον λαό. Για να αποδομηθεί όμως ο δικομματισμός πρέπει να υπάρξει μια «κεντρώα προσωπικότητα» που λόγω της έλλειψης αυτοδυναμίας θα μπορεί στο μέλλον να συσπειρώνει δίπλα του «εκσυγχρονιστικές» δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ και «φιλελεύθερες» από τη ΝΔ.
Τρίτον, ο κ. Κ. Σημίτης εκτιμά πως η πορεία του ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Γ. Παπανδρέου είναι μη-αναστρέψιμη και έτσι αποφάσισε να διαχωρίσει πλήρως τη θέση του από τις περαιτέρω εξελίξεις. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σημίτης θεωρεί ως δεδομένο ότι στόχος του κ. Παπανδρέου είναι να μείνει με ένα μικρότερο «αριστερό» ΠΑΣΟΚ, υπο τον απόλυτο έλεγχό του.
Τέταρτον, ο πρώην πρωθυπουργός τρέφει ακόμη φιλοδοξίες για κάποιο «ρόλο» στην ΕΕ και για τον λόγο αυτό έκρινε επιβεβλημένο να διαφοροποιηθεί από τη γραμμή Παπανδρέου, που προωθεί πλέον ένα «νέο – αριστερό» και «πατριωτικό» ΠΑΣΟΚ.
Πέμπτον και πολύ σημαντικό: ο κ. Σημίτης είναι σφόδρα ενοχλημένος από τη στάση της Χαριλάου Τρικούπη και του Γιώργου Παπανδρέου στην υπόθεση της Siemens. Όλες οι κρίσιμες συμβάσεις που ερευνώνται από την Δικαιοσύνη υπεγράφησαν επί κυβερνήσεών του, αλλά παρόλο που ζητήθηκε από τον κ. Γ. Παπανδρέου κάλυψη, ουδέποτε προσφέρθηκε. Και ούτε πρόκειται να προσφερθεί.
Έκτον: ο κ. Κ. Σημίτης καλλιεργεί από τώρα το έδαφος ώστε να είναι το 2010 υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, εάν ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής επιλέξει να μην προτείνει την ανανέωση της θητείας του Κάρολου Παπούλια.
Έβδομον: Κυκλοφορεί τέλος η άποψη ότι η κίνηση του κ. Κ. Σημίτη εντάσσεται σε ένα σχεδιασμό «αποσταθεροποίησης» του κ. Γ. Παπανδρέου, που θα μετεξελιχθεί σε ευθεία αμφισβήτηση της ηγεσίας, ακόμη και πριν από τις ευρωεκλογές του 2009.

Ζημενς, με «άρωμα» Μητσοτάκη.
By Factorx June 1, 2008
Μια σοβαρότατη αποκάλυψη κάνει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος. Φέρνει στη δημοσιότητα έγγραφο, με το οποίο η Ζημενς το 1993 ζητούσε από τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, να μεσολαβήσει για να πάρει τη μεγάλη δουλειά του ενός εκατομμυρίου παροχών στον ΟΤΕ. Εύλογα γεννώνται τα ερωτήματα: Γιατί απευθυνόταν προσωπικά στον πρωθυπουργό για κάτι τέτοιο; Από πού κι’ ως που μια εταιρεία έχει το «θράσος» να απευθύνεται με τέτοια ευκολία στον πρωθυπουργό μιας χώρας; Δεδομένης της έντονης φημολογίας ακόμα και για «χορηγία» της Ζημενς σε γάμους παιδιών πολιτικών οικογενειών, καθώς και σειράς άλλων πληροφοριών περί σχέσεων της εταιρείας με πολιτικά πρόσωπα, ο κ. Μητσοτάκης καλό θα ήταν να δώσει τώρα διευκρινίσεις γύρω από το θέμα. Σύμφωνα με την εφημερίδα η επιστολή της Ζημενς προς τον πρώην πρωθυπουργό, κ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, εστάλη στις 30 Αυγούστου 1993. Σε μια περίοδο δηλαδή κατά την οποία εκκρεμούσε η ιδιαιτέρως μεγάλη συμφωνία για να προμηθευτεί ο ΟΤΕ πάνω από ένα εκατομμύριο ψηφιακές παροχές και λίγο πριν από την πολιτική κρίση που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης, και ενώ η Αθήνα εσείετο από τις διαδηλώσεις λόγω των κυβερνητικών σχεδίων για τον ΟΤΕ. Η επιστολή που φέρει την ένδειξη «Επείγον» εστάλη από τον πρώην διευθυντή οικονομικών της Siemens Hellas κ. Π. Κρέπαπα και το έτερο στέλεχος της εταιρίας κ. Η. Γεωργίου. Ο τελευταίος βρέθηκε πρόσφατα στην επικαιρότητα με αφορμή τις καταγγελίες της συνδικαλίστριας της ΔΑΚΕ κ. Α. Μάρκου. Ο ίδιος έχει κληθεί να καταθέσει στον εισαγγελέα. Κατά πληροφορίες ο κ. Π. Κρέπαπας δεν έχει κληθεί.
Τι γράφει η επιστολή
Η επιστολή με τίτλο «Κατακύρωση διεθνούς διαγωνισμού ΟΤΕ 1.100.000 ψηφιακών παροχών (Διαγωνισμός ΟΤΕ υπ’ αριθμόν 7753/92)», αναφέρει τα εξής: «Αξιότιμε κ. πρωθυπουργέ. Για το προαναφερόμενο μείζον θέμα που μας απασχολεί ιδιαίτερα ως εγχώρια βιομηχανία τηλεπικοινωνιών και μετά την απογοητευτική συζήτηση που είχαμε με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας, κ. Στ. Μάνο, θεωρούμε πλέον απαραίτητη την προσωπική σας παρέμβαση. Συνημμένα σας αποστέλλουμε τη σχετική απαντητική επιστολή μας από 27-8-1993 προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και σας παρακαλούμε για άλλη μια φορά να επιληφθείτε προσωπικώς. Με εξαιρετική τιμή Ζήμενς Τηλεβιομηχανική Α.Ε.». Στο διαγωνισμό για το 1.100.000 παροχές έπαιρναν μέρος οι εταιρίες Siemens και Intracom, το κονσόρτσιουμ Alcatel Network Systems Greece (είχε γραφεί στον Τύπο ότι υποστηριζόταν από δύο γνωστούς Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες), η Northern Telecom Europe και η αμερικανική ΑΤ&Τ. Στην πρώτη φάση οι τιμές που προσέφεραν η Siemens και η Ιntracom (40.000 δρχ. ανά ψηφιακή παροχή) ήταν θεαματικά μεγαλύτερες από τις προσφορές των άλλων εταιριών. Κατά 20.000-23.000 δρχ. ανά ψηφιακή παροχή. Ως γνωστόν, το θέμα αυτό προκάλεσε την παρέμβαση της ΕΟΚ και η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναγκάστηκε να ζητήσει από την Ιntracom και τη Siemens να κάνουν έκπτωση. Αυτές μείωσαν τις τιμές στις 30.000 ανά παροχή, αλλά και πάλι υπήρχε σημαντική διαφορά. Τότε η κυβέρνηση ζήτησε νέα μείωση, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση. Ο διαγωνισμός, κανονικά, έπρεπε να κατακυρωθεί στο μειοδότη. Κι όμως, αναβλήθηκε, από τις 15-7-1993 που είχε προγραμματιστεί, για τις 15-9-1993 και στη συνέχεια για τις 15-10-1993. Μεσολάβησαν όμως, η πτώση της κυβέρνησης και οι πρόωρες εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993. Λίγους μήνες μετά την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση στις 23-3-1994 το Δ.Σ. του ΟΤΕ, διευθύνων σύμβουλος του οποίου ήταν ο κ. Πέτρος Λάμπρου, αποφάσισε υπέρ της ανάθεσης της προμήθειας σε Siemens-Intracom. Η υπόθεση αυτή ταλάνισε τη Δικαιοσύνη και την πολιτική ζωή του τόπου. Ακολούθησαν δίωξη από τον εισαγγελέα κ. Γ. Ζορμπά (σήμερα επικεφαλής της Αρχής κατά του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος) και άλλες δικαστικές περιπέτειες, ενώ επανειλημμένες ήταν οι καταγγελίες της αντιπολίτευσης.

Στο στόχαστρο της Διεθνούς Αμνηστίας η Ελλάδα
Του ανταποκριτή μας στο Λονδίνο, Θανάση Γκαβού
Άκρως επικριτική για την Ελλάδα είναι η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο κατά το 2007, κυρίως σε ό,τι αφορά τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας. Όπως σημειώνεται στην έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο, η Ελλάδα δεν παρείχε άσυλο στη μεγάλη πλειοψηφία των αιτούντων. Αναλυτικά οι κυριότερες παρατηρήσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα:
«Μετανάστες έπεσαν θύματα κακομεταχείρισης, ενώ πολλοί από τους αναζητούντες άσυλο, μεταξύ των οποίων και παιδιά, υποχρεώθηκαν σε αυθαίρετη και μακρόχρονη κράτηση από τις αρχές.
«Αυξήθηκαν οι καταγγελίες περί κακομεταχείρισης κρατουμένων από την αστυνομία, ενώ καταγράφηκαν και δεκάδες θάνατοι κρατουμένων, την ώρα που οι συνθήκες στα σωφρονιστικά καταστήματα είναι απογοητευτικές.
«Η κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει παρά ελάχιστες γυναίκες και κορίτσια ως θύματα σωματεμπορίας, με αποτέλεσμα πολλά θύματα να μην μπορούν να λάβουν την ειδική προστασία και βοήθεια που δικαιούνται.
«Συνεχίζεται η δίωξη αντιρρησιών συνείδησης, καθώς και οι διώξεις κατά αθίγγανων.
«Σημειώνεται πάντως ότι υιοθετήθηκε ο νέος νόμος περί αντιμετώπισης της οικιακής βίας.
Παραδείγματα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Σε ό,τι αφορά τους παράνομους μετανάστες που εισέρχονται σε ελληνικά χωρικά ύδατα με σκοπό να ζητήσουν άσυλο, η οργάνωση τονίζει ότι οι ελληνικές αρχές τους κακομεταχειρίζονται συστηματικά και δεν τους επιτρέπουν την έναρξη της διαδικασίας για τη χορήγηση ασύλου. Όσοι κατάφεραν μέσα στο 2007 να φτάσουν σε ελληνικό έδαφος συνήθως υποχρεώνονταν να επιστρέψουν στην αφετηρία τους χωρίς νομική πρόνοια ή μεμονωμένη εξέταση της περίπτωσής τους. Σημειώνεται επίσης ότι σε ελάχιστους μετανάστες χορηγήθηκε τελικά άσυλο, καθώς συνήθως οι αιτήσεις απορρίπτονταν. Σε πολλές περιπτώσεις, εξάλλου, Ιρακινοί πρόσφυγες υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν στην Τουρκία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι η Άγκυρα ξαναστέλνει πολλούς από αυτούς πίσω στην πατρίδα τους, παρά τον κίνδυνο που διατρέχει η ζωή τους. Επίσης σημειώνονται οι άσχημες συνθήκες φιλοξενίας όσων ζητούν άσυλο, αν και όπως τονίζεται το Δεκέμβριο εγκαινιάστηκε το νέο κέντρο υποδοχής προσφύγων στη Σάμο. Στον αντίποδα, χαιρετίζεται ο νέος νόμος για τη διαδικασία χορήγησης ασύλου και τα δικαιώματα των μεταναστών.
Η περίπτωση ξυλοδαρμού και εξευτελισμού των δύο νεαρών μεταναστών στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας, που αποκαλύφθηκε μέσω της ιστοσελίδας YouTube παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της κακομεταχείρισης κρατουμένων από την αστυνομία. Επιπλέον επισημαίνονται αναφορές για τουλάχιστον 30 θανάτους κρατουμένων, υπό συνθήκες που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι «αμφισβητούμενες». Άσχημες είναι οι συνθήκες κράτησης και στις υπερπλήρεις φυλακές της χώρας, προσθέτει η έκθεση, αναφερόμενη στην αναταραχή στο Μαλανδρίνο ως αντίδραση στην κακομεταχείριση ενός κρατούμενου, που είχε ως αποτέλεσμα επεισόδια σε άλλες δέκα φυλακές της χώρας.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι κέντρο διαμετακόμισης και προορισμός για γυναίκες και κορίτσια που πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Παρόλα αυτά πολλές από αυτές τις γυναίκες δεν αναγνωρίζονται ως θύματα με αποτέλεσμα να μην τυγχάνουν της βοήθειας που δικαιούνται. Επίσης σε πολλές περιπτώσεις η βοήθεια προσφέρεται υπό τον όρο της συνεργασίας με τις αρχές για την εξάρθρωση κυκλωμάτων σωματεμπόρων, παραγνωρίζοντας το φόβο αντιποίνων, που αποτελεί ένα καθ' όλα θεμιτό συναίσθημα. Η πρακτική αυτή αντιτίθεται στη Συνθήκη του Συμβουλίου της Ευρώπης για Δράση Ενάντια στην Παράνομη Διακίνηση Ανθρώπων, την οποία η Ελλάδα δεν έχει επικυρώσει και εφαρμόσει.
Γίνεται επίσης αναφορά στη δίωξη του ηγέτη της πακιστανικής παροικίας, Τζαβέντ Ασλάμ, ο οποίος αντιμετώπισε το ενδεχόμενο έκδοσης στην πατρίδα του. Η Διεθνής Αμνηστία διατυπώνει την υποψία ότι η κίνηση αυτή ίσως έγινε ώστε να μην επιτραπεί στον Ασλάμ να υπερασπιστεί τους έξι συμπατριώτες του που κατήγγειλαν ότι απήχθηκαν από Έλληνες μυστικούς πράκτορες μετά τις επιθέσεις στο Λονδίνο την 7η Ιουλίου.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται τέλος στη «συστηματική παρενόχληση» του αντιρρησία συνειδήσεως, Δημήτρη Σωτηρόπουλου και την εκδίωξη 200 οικογενειών αθίγγανων αλβανικής καταγωγής από τους καταυλισμούς τους στην πρωτεύουσα.
Απογοητευτικό το 2007 για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τους ηγέτες της διεθνούς κοινότητας να απολογηθούν για έξι δεκαετίες αποτυχίας στον τομέα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να επαναδεσμευθούν ώστε να υπάρξει βελτίωση στον τομέα αυτόν. Σύμφωνα με τη φετινή έκθεση της οργάνωσης, 60 χρόνια μετά τη Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων άνθρωποι βασανίζονται ή κακομεταχειρίζονται σε τουλάχιστον 81 χώρες του κόσμου. Κατηγορούμενοι δεν τυγχάνουν σωστής δίκης σε 54 χώρες και πολίτες δεν μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα την άποψή τους σε 77 χώρες. Η γ.γ. της οργάνωσης, Αϊρίν Χαν τόνισε ότι το συμπέρασμα της φετινής έκθεσης, με τόσες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Νταρφούρ, τη Ζιμπάμπουε, τη Γάζα, το Ιράκ και τη Μιανμάρ είναι πως «η αδικία, η ανισότητα και η ατιμωρησία είναι τα χαρακτηριστικά του κόσμου σήμερα».
www.kathimerini.gr

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ»
25.05.08
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗΜε επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 24/5, στο Εστιατόριο LIBERTY στo Βαθύ της Ιθάκης η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του πλοιάρχου του FB ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ Μιχάλη Παρίση με τίτλο: «Σημάδια». Σε μια συγκινησιακή βραδιά ανάμεσα σε παλιούς ναυτικούς αλλά και νέους παρουσιάστηκε το βιβλίο του καπετάν Μιχάλη Παρίση. Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε ο θαλασσινός ποιητής Γιώργος Σπηλιώτης, ενώ για το έργο του ποiητή μίλησαν η φιλόλογος Ειρήνη Κουνάδη, ο δημοσιογράφος Τηλεμαχος Καραβίας, οι ναυτικοί Γιάννης Οικονομόπουλος και Σπύρος Κανδηλiώτης και ο Δκτης του Ματζαβινάτειου Νοσοκομείου Ευάγγελος Κεκκάτος ενώ ποιήματα διάβασε η Μπέσσυ Σπηλιώτη. Παρευρέθησαν ο Επαρχος Ιθάκης Θανάσης Λιβιτσάνης, η Δήμαρχος Παλικής Νόπη Αλεξανδροπούλου, ο Αντιδήμαρχος Ιθάκης Νίκος Τσιντήλας, η πρόεδρος του ΦΗΜΙΟΥ Αύρα Γκαβανόζη, ο εκπρόσωπος της εταιρείας Στρίντζης, Αντώνης Στρίντζης, το πλήρωμα του FB ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ και πολλοί ναυτικοί, φίλοι και συνεργάτες του συγγραφέα. Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκαν εξαιρετικά εδέσματα υπο την επιμέλεια του σεφ Νίκου Κωστόπουλου,αλλά και γλυκίσματα που ειχαν φτιάξει ειδικά για τη βραδυά αυτή, γυναίκες από τη γενέτειρα του ποιητή. Η εκδήλωση θα παρουσιαστεί και στο Ληξούρι, υπο την αιγίδα του Δήμου Παλικής.

Ποιητής της ΘΑΛΑΣΣΑΣ, των ΤΑΞΙΔΙΩΝ και των ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ, ΠΟΘΩΝ και ΠΑΘΩΝ γράφει τη δική του ιστορία στο χώρο της ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ.Τα ποιήματά του έχουν πλαίσιο τη θάλασσα και θέμα τη σκληρή ζωή των ναυτικών. Ωστόσο για τον καπετάν Μιχάλη, που μπορεί ακόμα να μην είναι ο ιδανικός εραστής «των μακρυσμένων θαλασσών και των γαλάζιων πόντων» η θάλασσα είναι ένας μαγικός κόσμος. Από αυτή αντλεί δύναμη και αγάπη για τον άνθρωπο ναυτικό, για τον άνθρωπο.Ο «Μαγικός» λυρισμός του, η χαρακτηριστική ναυτική του γλώσσα, οι ταξιδιωτικές του περιγραφές, η ανάδειξη του ανθρώπινου πόνου, των συναισθημάτων της φυγής, των ονείρων της ζωής, του έρωτα, του θανάτου, αυτή η απαράμιλλης έντασης ζωγραφιά του ναυτικού κόσμου, μιας άλλης μορφής ανθρώπινων σχέσεων, αν θέλετε πιο αληθινής και ειλικρινούς, απαλλαγμένης από τα συμφέροντα και την ιδιοτέλεια του «στεριανού», «καθώς πρέπει», μικροαστικού κόσμου, όλα τούτα είναι η ιχνογραφία του έργου του Μιχάλη Παρίση. Και είναι μοναδική και κρυστάλλινη η αλήθεια και η δύναμη αυτών των σχέσεων που «στήνονται» στα μακρινά μπάρκα, στους συννεφιασμένους και γκρίζους ορίζοντες, στο απέραντο γαλάζιο. Ένας από τους πολύ αγαπημένους μας ποιητές ο συμπατριώτης του Νίκος Καββαδίας, ένας ταξιδευτής του μυαλού και της ψυχής, διαφαίνεται ότι ήταν το «στήριγμα» του, στα πρώτα του ποιητικά βήματα.
Γι’ αυτό του αφιερώνω μερικούς στίχους από το «Γράμμα σ' έναν Ποιητή» του Νίκου Καββαδία.«Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκειΕσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω WhiskeyΟι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένεςΚι εγώ σ' αυτές απλά να σε σύσταινα σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες».Στο Μιχάλη Παρίση ίσως αξίζει ο χαρακτηρισμός του απόλυτα βιωματικού στην ποίησή του. Μιλάει πάντα για τα καράβια που έζησε, τους ναυτικούς που γνώρισε, τους έρωτες, τους καυγάδες και τους θανάτους στα λιμάνια, μιλάει με την γλώσσα των καραβιών, αλλά και κάποιους ιδιωματισμούς της Κεφαλονιάς, να μπλέκονται στα γνήσια λαϊκά ελληνικά του. Ο έρωτάς του για τα ταξίδια και τη θάλασσα, σχέση αγάπης και μίσους, ο ίδιος έρωτας που τον οδήγησε να μπαρκάρει μικρός, είναι ορατός σε κάθε του στίχο, και είναι τόσο δυνατός που διαπερνά τον αναγνώστη, τον κάνει να ξεχάσει τις άγνωστες λέξεις και τους ναυτικούς όρους , και να συνεπαρθεί απόλυτα από την αλήθεια του λόγου του ποιητή. Ένας λαϊκός ποιητής, ένας «γήινος» καλλιτέχνης, ένας πολύ απλός άνθρωπος της δικής μας καθημερινότητας.
Η ποίησή του αντλεί από τον ρομαντισμό, την ταξιδιωτική αύρα της ποίησης. ‘Έχει όμως ανεπτυγμένα εντελώς δικά της χαρακτηριστικά, που την καθιστούν περίπτωση μοναδική, αλλά και εξαιρετικά γοητευτική. Η γλώσσα του είναι η ζωντανή, εμπλουτισμένη με πάμπολλα στοιχεία του ναυτικού ιδιώματος, ωστόσο διακριτική, εκφραστικότατη και πειστική. Περιγράφεται η σκληρή ζωή των ναυτικών, δεν αποκλείονται όμως στιγμιότυπα τρυφερά και προεκτάσεις προβληματισμένες και ευρύτερα φιλοσοφημένες. Έτσι, πρόκειται για ποίηση κοσμοπολίτικη, όχι όμως ψυχρή και απόμακρη. Σιγά-σιγά τα μοτίβα γίνονται πιο σκοτεινά, πιο εσωτερικά, πιο ερωτικά. Η τρυφερότητα και ο λυρισμός είναι ακόμη χαρακτηριστικά της στοιχεία. Θα 'ταν ίσως τολμηρό να ειπωθεί, αλλά φαίνεται πως συγκεντρώνουν ότι απαιτείται για να χαρακτηριστούν μικρά, κλασσικά αριστουργήματα.
Ο καπετάν Μιχάλης είναι εξορισμού άνθρωπος του πλοίου και της θάλασσας. Από μικρός, απ’ την αυλή του σπιτιού του τη θαύμαζε και τη ποθούσε. Γι’ αυτό τα ποιήματα του, έχουν λιγότερο τον χαρακτήρα της λογοτεχνίας και περισσότερο της βιογραφίας κάποιου, που ακολουθεί το νήμα, που ξεκινάει από τον Οδυσσέα, δηλαδή τον ταξιδιώτη, ο οποίος εμπλέκεται σε άπειρες περιπέτειες κι διαρκώς επιστρέφει, όπως επέστρεψε απόψε εδώ στο φιλόξενο κατάστρωμα του LIBERTY της Ιθάκης, να μας γνωρίσει τα ποιήματά του που έχουν υπόθεση, έχουν δράση, δεν είναι μόνο στοχασμός, μελαγχολία, αναπόληση καταστάσεων.
Ας αφήσουμε το νου και την καρδιά μας να περιπλανηθεί στον απίστευτα ναυτικό αλλά γεμάτο ΣΗΜΑΔΙΑ κόσμο του καπεταν Μιχάλη, στα πέρατα της γης, από τη Σιγκαπούρη, το Μοντεβιδέο και την Αμβέρσα, έως τη Χωροπούλα και το Βαθύ, στα βάθη και στις γραμμές των οριζόντων, να ταξιδέψουμε με τους ναυτικούς κάθε γωνιάς της γης, ενωμένους ταξικά ανεξάρτητα φυλής, χρώματος και καταγωγής. Και ας αναρωτιέται ο ίδιος:
«Με πιο κόσμο να πάμε μαζί;
προσπαθούμε να βρούμε μιαν άκρη με την τόση θαλασσοταραχή
κι αγναντεύουμε πέρα εκεί..
το γαλάζιο, το ωραίο και το κάθε μοιραίο,
που μπορεί από ώρα σε ώρα ξανά να συμβεί».
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ και ΚΑΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΛΟΙΠΟΝ…!!!!
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ

Οχι άλλα «πέναλτις»
Tου Παντελη Μπουκαλα
Θα πει άραγε κανείς στην παρέα του «τα «πέναλτιΣ» και «των πέναλτιΣ», όταν θα πέσει σε ποδοσφαιρική συζήτηση; Οχι βέβαια, γιατί το πιο πιθανό είναι ότι οι φίλοι του θα τον πάρουν ψιλό γαζί, όσο κι αν τον αγαπάνε (όπως θα πάρουν ψιλό γαζί κι εκείνους που επιμένουν να λένε, από τηλεοράσεως, τα γαλλικά ονόματα με γαλλική προφορά, τα σλαβικά με σλαβική, και, από το καλοκαίρι κι έπειτα, τα κινέζικα με κινέζικη). «Και γιατί δε λες και “τα γκολς” τότε;», θα του πούνε λοιπόν, για να του δώσουν να καταλάβει ότι το άρθρο, «τα» ή «των», φτάνει και περισσεύει για να δηλώσει τον πληθυντικό. Καμιά ανάγκη δεν υπάρχει ως εκ τούτου να κουβαλήσουμε από την Αγγλία ξένη γραμματική για να τη φορτώσουμε στη δική μας.
Μολαταύτα, και ο τηλεπαρουσιαστής του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ και οι περισσότεροι αθλητικολόγοι την επομένη στα δελτία ειδήσεων επέμεναν ότι το παιχνίδι κρίθηκε στην «ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτιΣ». Πόθεν η επιμονή τους; Μια εξήγηση είναι ότι «έτσι τα βρήκαν από τους παλαιότερους κι έτσι τα συνεχίζουν», αν και η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι τον Γιάννη Διακογιάννη ή τον Βαγγέλη Φουντουκίδη να λένε «τα πέναλτις» («πενάλτι» τα λέγαμε πάντως παλιά οι απαίδευτοι). Μια δεύτερη εξήγηση είναι ότι πιστεύουν και αυτοί, όπως πολλοί άλλοι, πως όταν απευθύνονται σε μεγάλο κοινό πρέπει να μιλάνε διαφορετικά απ’ ό,τι όταν μιλάνε με φίλους ή συναδέλφους τους· πρέπει δηλαδή να φοράνε «τα καλά» τους και βεβαίως να δείχνουν την ξενομάθειά τους, μην τύχει και σκεφτεί κανείς ότι δεν έχουν λόουερ.
Δεν είναι λοιπόν κληρονομιά τα «πέναλτις», αλλά καινούργιο «κοσκινάκι». Κληρονομιά θα μπορούσε να θεωρηθεί ο χαρακτηρισμός «ψυχοφθόρα» της διαδικασίας των πέναλτι, που ωστόσο την απολαμβάνουν μυριάδες τηλεθεατές. Κληρονομιά είναι κι ένα άλλο κλισέ της «ποδοσφαιρικής γλώσσας», «η τραγική φιγούρα», που εμφανίζεται τόσο συχνά όσο οι «ιδανικοί αυτόχειρες». Εχασε το πέναλτι ο Τζον Τέρι, έχασε η Τσέλσι το κύπελλο, και πήγε σύννεφο, στο χαρτί και στο γυαλί, η «τραγική φιγούρα» για τον αρχηγό της λονδρέζικης ομάδας. Αλλά «τραγική φιγούρα» ένας άνθρωπος που αμείβεται με μόλις 190.000 ευρώ την εβδομάδα, δηλαδή με 65 εκατομμύρια δραχμές, για να το κάνουμε λιανά και κάπως να το κατανοήσουμε, αν είναι δυνατόν να χωρέσουν στο μυαλουδάκι μας τέτοια ιλιγγιώδη ποσά. Δεν λέω, καταστενοχωρήθηκε ο άνθρωπος, κύπελλο ήταν αυτό που χάθηκε από ένα γλίστρημα, αλλά όχι και «τραγική φιγούρα». Ας αφήσουμε τις βαριές κουβέντες για τα όντως βαριά πράγματα και τα βαρύτατα αισθήματα. Μην τις ευτελίζουμε με την πολλή χρήση.
Eκτύπωση e-mail

Ούτε αριστεριστές (πόσω μάλλον αριστεροί) είναι οι φοιτητές που βουτάνε κάλπες (ως άλλοι Καλπογιάννηδες) ούτε τίποτα μπαγάσηδες είναι, πτωχοπρόδρομοι (είχαμε τέτοιουςκαι στη γενιά μας) απ' αυτούς που, όταν έρχεται η ώρα, εξαργυρώνουν το ψευτοεπαναστατιλίκι με την πρώτη διαθέσιμη θέση, ραβδούχου ή καρεκλοκένταυρου, στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα.Είναι πολλοί απ' αυτούς οι ίδιοι που, όταν «μεγαλώνουν», χρησιμοποιούν το ένα (ή και τα δύο, εναλλάξ) από τα κόμματα εξουσίας, ενίοτε και κάποιο απ' τα κόμματα της Αριστεράς, για να πορευθούν, άλλοτεως συνδικαλιστές που ατιμάζουν τον συνδικαλισμό, άλλοτε ως κομματοφρουροί, άλλοτε ως «αρμόδιοι» και πάντα εαυτόφιλοι. Είναι η πρώτη ύλη από την οποίαν φτιάχνονται ο συντεχνιασμός, το βολευτιλίκι, ο άπας εκφυλιστικός ιστός που παγιδεύει κάθε προσπάθεια προόδου παντού. Ενας ανίκητος (λόγω διαρκούς αλληλοϋποστήριξης) εσμός, μοχθηρός σαν ορδή, αδιάτρητος σαν παχύδερμο και διάχυτος σαν λάσπη παντού.Είναι οι άνθρωποι της ήσσονος προσπάθειας, αυτοί που ακυρώνουν τα πάντα γύρω τους, κόμματα, συνδικάτα, κράτος. Οι ολέθριοι που έχουν για όλα μία δικαιολογία και ουδεμία αμφιβολία για οτιδήποτε...
Διάβαζα χθες στις εφημερίδες ότι «είκοσι ανώτεροι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι διπλωμάτες» ζήτησαν με επιστολή τους στον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ την ένταξη της FYROM στην ευκλεή Συμμαχία οσονούπω και υπό το όνομα «Μακεδονία (Σκόπια)» - ανησύχησα!Οχι για την τυχόν ένταξη της Φυρομίας αλλά για αυτό το «ανώτεροι»! - πόσο «ανώτεροι» δηλαδή; πολύ «ανώτεροι»; Με τρεμάμενα χέρια άρχισα να ψάχνω ποιοι είναι αυτοί οι «ανώτεροι» διπλωμάτες, οι «εκπρόσωποι διαφόρων think-tanks» (πολύ think-tanks;), καθώς και ποια είναι αυτά τα «στελέχη που δραστηριοποιούνται» (δραστηριοποιούνται πολύ;) στα Βαλκάνια.Η θεία Φωτούλα δίπλα μου κόντευε να λιποθυμήσει.«Ποιοι είναι, βρε παιδάκι μου, επιτέλους αυτοί οι ανώτεροι παράγοντες;».Αρχισα να διαβάζω: «Ο τ. υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μ. Αμπράμοβιτς» - «Ιίίί, ποιος; αυτός που έχει την Τσέλσυ;», τσίριξε η θεία!«Οχι, θεία», την καθησύχασα, «αυτός είναι Ρώσος, δικός μας, του ξανθού Γένους! Αλλος Αμπράμοβιτς. Τέως!».«Ανώτερος τέως, όμως», συνέχισε να ανησυχεί η θεία, «για συνέχισε! ποιος άλλος;».«Ο κ. Ρ. Μπέκφορτ», της κάνω, «τέως επικεφαλής της αποστολής του OSCE στη Βοσνία». Αυτή τη φορά έφριξε από τρόμο ο Σπούκυ, ο γάτος μας, η θεία περιορίστηκε να με κοιτάξει με κάποια δυσπιστία.«Ο ίδιος ο Μπέκφορτ, αυτοπροσώπως;», ρώτησε γλυκόξινα η θεία. «Μην είν' κάνας άλλος και καπηλεύεται το όνομα των Μπέκφορτ;», με κοίταξε στενεύοντας τα μάτια της.«Επίσης, ο κ. Γκαλμπρέιθ», βιάστηκα να προσθέσω, «τέως πρέσβης των ΗΠΑ στην Κροατία».«Πού;», βρυχήθηκε η θεία.«Στην Κροατία», ψέλλισα.«Κι αυτός τέως;», αγρίεψε η θεία. Μπουχός ο Σπούκυ. Τον παλιόγατο! πάντα την κοπανάει, όταν αρχίζουν τα ζόρια - η μάνα τού φευγάλα δεν έκλαψε ποτέ...«Είναι και ο κ. Γκέραλντ Κράους, Πρόεδρος του Γιουρόπιαν Κάτι, ο κ. Μαρκ Λέοναρντ του Γιουρόπιαν Κάνσιλ οφ Φόρεϊν Ριλέισιονς και, τέλος, ο καθηγητής κ. Γρηγόριος Μιχαηλίδης του Μπάφαλο Γιουνιβέρσιτυ», πρόσθεσα βιαστικά.«Κι όλοι αυτοί είναι πολύ ανώτεροι;», σφύριξε μέσα απ' τα δόντια της η θεία, «τι μου λες, ρε παιδάκι μου!»«Απλώς σας ενημερώνω, θεία! Αυτή είναι η δουλειά μου».............................................Μετά, τάισα τον Σπούκυ, του άλλαξα το χώμα, είδαμε λίγο τηλεόραση, η θεία πήγε για ύπνο κι εγώ έβαλα τις εφημερίδες στην ντάνα για την ανακύκλωση...Εξω, ακόμα σαν πανσέληνος το φεγγάρι.
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.V.2008 stathis@enet.gr

Επωβελία και δικαζόμενη δημοκρατία
Tου Παντελη Μπουκαλα
Αν θέλουμε οπωσδήποτε να εντοπίσουμε διαχρονικά φυλετικά γνωρίσματα και γονιδιακές σταθερές, η δικομανία βρίσκεται σίγουρα ανάμεσά τους. Μισό εκατομμύριο μηνύσεις κατατίθενται κάθε χρόνο στη χώρα μας· κάποια στιγμή μάλιστα το υπουργείο Δικαιοσύνης σκέφτηκε να πληρώνει ο μηνυτής ένα ευτελές μηνυόσημο δέκα ευρώ, μήπως χαλιναγωγηθεί έτσι ο έρωτάς μας για τη Θέμιδα. Αλλά και οι αρχαίοι ημών με τον ίδιο ζήλο έτρεχαν στα δικαστήρια ο ένας τον άλλον. Και με την παραφορά τους αυτή είχαν υποχρεώσει τον Αριστοφάνη να τους περιλάβει στις κωμωδίες του· είχε σκαρφιστεί μάλιστα, προς χλευασμόν, μια επιπλέον από τις αγαπημένες του υπερπολυσύλλαβες λέξεις: στις «Σφήκες» χαρακτήριζε «ορθροφοιτοσυκοφαντοδικοταλαίπωρους» τους τρόπους όσων τρέχουν πρωί πρωί στα δικαστήρια για να συκοφαντήσουν και να ταλαιπωρήσουν τους πάντες με τη δικομανία τους.
Για να μειώσουν λοιπόν κάπως τις αλόγιστες μηνύσεις και τις ύποπτες αγωγές, οι αρχαίοι Αθηναίοι είχαν επινοήσει κάτι σαν το μηνυόσημο αλλά πολύ πιο ακριβό, ώστε το μεγάλο κόστος να ρίχνει κάπως τον πυρετό. «Επωβελία» λεγόταν το τέχνασμά τους, επειδή κάθε μηνυτής, αν στη δίκη δεν αποσπούσε ούτε το ένα πέμπτο των ψήφων των δικαστών, έπρεπε να αποζημιώσει τον ταλαιπωρηθέντα εναγόμενο με έναν οβολό για κάθε δραχμή που είχε απαιτήσει με την αγωγή του (ένας οβολός ισοδυναμούσε με το ένα έκτο της δραχμής). Απαιτείτε ένα εκατομμύριο ευρώ από τον κ. Αλέξη Τσίπρα, κύριε Ανδρέα Βγενόπουλε; Θαυμάσια. Αν όμως χάσετε τη δίκη, αν δεν βρεθεί δικαστής πρόθυμος να συναινέσει στην ομηρία της πολιτικής, τότε θα πρέπει να αποζημιώσετε τον πρόεδρο του Συνασπισμού δίνοντάς του το ένα έκτο όσων απαιτείτε, δηλαδή 166.666,6666 ευρώ (με τα οποία, παρεμπιπτόντως, και όσο κι αν φέρνουν στον αριθμό του Θηρίου, ο αγαπημένος σας Παναθηναϊκός θα μπορούσε να αγοράσει ολόκληρη ενδεκάδα υψηλού επιπέδου, συν τους αναπληρωματικούς). Απαιτείτε δύο εκατομμύρια ευρώ από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, κύριε Βγενόπουλε; Θαυμάσια και πάλι. Αν όμως χάσετε, αν οι δικαστές δεν αποδεχθούν να εξαλλαγεί η προεδρευόμενη δημοκρατία μας σε δικαζόμενη, σε εισαγγελική, τότε θα πρέπει να αποζημιώσετε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης με 333.333 ευρώ, τα οποία υπολείπονται κατά πολύ των διακοσίων εκατομμυρίων που, σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου, κερδίσατε με τη διαμεσολάβησή της, και με τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ο αγαπημένος σας Παναθηναϊκός μπορεί να αγοράσει ακόμα και τον Κακά, τον Μέσι και τον Ρονάλντο, τον αστραφτερό Πορτογάλο εννοείται, όχι τον παρηκμασμένο Βραζιλιάνο.
Ναι. Ισως είναι μια κάποια λύση η επωβελία. Πριν ο φόβος των αγωγών επιβάλει άκρα του τάφου σιωπή.

Ως το 2050 η παγκόσμια αλιεία θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μόνο του μισού πληθυσμού της Γης
Οι θάλασσες «στερεύουν» από ψάρια
Μπακαλιάροι, τόνοι, ξιφίες και άλλα είδη τείνουν να εξαφανιστούν από τα ελληνικά πελάγη
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΧΗΤΡΑΤΣΑ
Το μέλλον των ωκεανών του πλανήτη δεν ήταν ποτέ άλλοτε πιο αβέβαιο. Ενενήντα χρόνια υπεραλίευσης έχουν οδηγήσει τους θαλάσσιους πληθυσμούς στο χείλος της οικολογικής καταστροφής. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για τους σοβαρούς κινδύνους καθώς, όπως προβλέπουν, ως το 2050 η παγκόσμια αλιεία θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες για πρωτεΐνη ψαριού μόνο του μισού πληθυσμού της Γης. Για τον υπόλοιπο μισό δεν θα έχουν απομείνει παρά μέδουσες και άλλα ασπόνδυλα. Παρά τις προειδοποιήσεις και παρά το γεγονός ότι οι παλαιοί ψαρότοποι στερεύουν, η κοντόφθαλμη αλιευτική βιομηχανία διαρκώς επεκτείνεται σε νέα αλιευτικά πεδία.
Το μέγεθος μετράει
Οπως αποδεικνύει μελέτη του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ η οποία είχε βασιστεί σε συλλήψεις ψαριών, κεφαλόποδων και καρκινοειδών (από το 1950 ως το 2001), με βάση στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας αλλά και του FΑΟ (Food and Αgriculture Οrganization), παρόμοια δείχνει να είναι η κατάσταση και στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια σε άλλοτε πλούσιες αλιευτικές περιοχές, όπως ο Σαρωνικός και ο Θερμαϊκός Κόλπος, το Θρακικό Πέλαγος και το Νότιο Αιγαίο, η ψαριά περιλαμβάνει ολοένα μικρότερα σε μέγεθος ψάρια ενώ σπανίζουν είδη που άλλοτε αφθονούσαν, όπως ο μπακαλιάρος, τα ροφοειδή, ο ξιφίας, ο τόνος, το χριστόψαρο. Εκτιμάται ότι τα τρία τέταρτα των εμπορικών ειδών γίνονται αντικείμενο υπερεκμετάλλευσης. Και δεν φτάνει μόνο αυτό: το ένα τρίτο των ψαριών που αλιεύονται- περίπου 32 εκατ. τόνοι ετησίως- ρίχνεται και πάλι στη θάλασσα διότι δεν συμφέρει να φθάσει στις ιχθυόσκαλες. Σύμφωνα με τον Οργανισμό για τα Τρόφιμα και τη Γεωργία των Ηνωμένων Εθνών (Food and Αgriculture ΟrganisationFΑΟ) για κάθε γαρίδα που τρώμε πετιέται στο πέλαγος ψαριά 10 ως 20 φορές μεγαλύτερη. «Από όλους τους φυσικούς πόρους του πλανήτη γρηγορότερα
{0}μειώνονται οι πληθυσμοί των ψαριών» αναφέρεται σε έκθεση του οργανισμού. Και αυτό διότι συνηθίζουμε να καταναλώνουμε ολοένα μικρότερα σε μέγεθος ψάρια, δηλαδή τρώμε τα μικρά προτού προλάβουν να αναπαραχθούν. Παρ΄ ότι όμως «το μέγεθος μετράει», όπως διατείνεται το σχετικό σλόγκαν της Greenpeace, κανείς δεν ενδιαφέρεται αν, για παράδειγμα, τα μπαρμπούνια πρέπει να γεννήσουν την άνοιξη και μετά να ξεκινήσει η αλιεία τους. Σπανίως οι αλιείς τηρούν τις περιόδους πλήρους απαγόρευσης για την προστασία των γόνων. Ετσι η βιολογική αλυσίδα έχει καταστραφεί και τα εμπορικά είδη σπανίζουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι πολλά από τα ψάρια που πωλούνται στους πάγκους των ψαράδικων ή στα σουπερμάρκετ δεν προέρχονται από τις ελληνικές ή τις ευρωπαϊκές θάλασσες, αλλά από χώρες της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Ασίας. Στη χώρα μας από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 ο όγκος των αλιευμάτων αυξανόταν με ταχύτατους ρυθμούς, με αποκορύφωμα το 1994. Ωστόσο τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια παρατηρείται κάθετη πτώση, κυρίως στα μεγάλα σε μέγεθος ψάρια.
Καταστροφική Συνθήκη

Ψαράδες έχουν μόλις αλιεύσει στα νερά του Ναυπλίου τόνους βάρους 70 κιλών. Δεξιά, ψαράς από το Τολό μεταφέρει με κάπως ανορθόδοξο τρόπο ξιφία... που σπαρταρά. Ο τόνος και ο ξιφίας συγκαταλέγονται στα είδη ψαριών που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν από τις ελληνικές- και όχι μόνο- θάλασσες
ΕURΟΚΙΝΙSS Αν και τα στατιστικά και επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος, όσες προσπάθειες έγιναν για να δοθεί λύση σε αυτό δεν έφεραν αποτέλεσμα. Μία από τις πρώτες διεθνείς απόπειρες διάσωσης των ιχθυαποθεμάτων αποδείχθηκε καταστροφική. Η Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τον νόμο για τη θάλασσα, που υπογράφηκε το 1979, επέκτεινε τα εθνικά δικαιώματα αλιείας στα 200 μίλια από τις ακτές κάθε χώρας. Περιέλαβε όμως και μια διάταξη σύμφωνα με την οποία, εφόσον υπήρχε πλεόνασμα αποθεμάτων ψαριών για τις εθνικές ανάγκες στη συγκεκριμένη ζώνη, η χώρα μπορούσε να πωλήσει τα δικαιώματά της σε ξένους στόλους. Ετσι άρχισαν οι βιομηχανικοί στόλοι των ανεπτυγμένων χωρών να... αλωνίζουν σε χώρες της Δυτικής Αφρικής όπου υπάρχει τεράστια διαφθορά. Παρά τις επιστημονικές μελέτες και τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την ανεπανόρθωτη ζημιά στα αποθέματα ψαριών της Δυτικής Αφρική, η πρακτική αυτή εξακολουθεί να εφαρμόζεται ως και σήμερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2002, την ίδια χρονιά που ευρωπαϊκή έκθεση έδειχνε ότι τα αποθέματα ψαριών της Σενεγάλης είχαν μειωθεί κατά 75% στη διάρκεια της τελευταίας 15ετίας, οι Βρυξέλλες αγόρασαν για μία τετραετία τα δικαιώματα αλιείας του τόνου και των βενθοπελαγικών ψαριών στις ακτές της Σενεγάλης, καταβάλλοντας περίπου 2,5 εκατ. ευρώ ετησίως. Το 2006 η πρόσβαση για 43 ευρωπαϊκά αλιευτικά σκάφη στις ακτές της Μαυριτανίας αγοράστηκε έναντι περίπου 30 εκατ. ευρώ ετησίως. Υπολογίζεται ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στην ανεργία 400.000 δυτικοαφρικανούς ψαράδες ενώ για εκατομμύρια Αφρικανούς που εξαρτώνται από τα ψάρια για την πρόσληψη λευκώματος η κατανάλωση έχει μειωθεί από 9 σε 7 κιλά ετησίως. Ως το 2050 η παγκόσμια αλιεία θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μόνο του μισού πληθυσμού της Γης Οι θάλασσες «στερεύουν» από ψάρια Μπακαλιάροι, τόνοι, ξιφίες και άλλα είδη τείνουν να εξαφανιστούν από τα ελληνικά πελάγη ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΧΗΤΡΑΤΣΑ Φωτογραφίες της Greenpeace που καταδεικνύουν το πρόβλημα. Αριστερά, το επιτρεπόμενο προς αλιεία μέγεθος της κουτσομούρας (πάνω) και τα μεγέθη που... καταλήγουν σήμερα στο τραπέζι μας. Στο μέσον, ένα χταποδάκι προς βρώσιν. Σίγουρα το βάρος του δεν πλησιάζει καν το επιτρεπόμενο (μισό κιλό). Δεξιά, ένα τυπικό πιάτο ψαρικών σε όλο του το... λιλιπούτειο μεγαλείο Το μέλλον των ωκεανών του πλανήτη δεν ήταν ποτέ άλλοτε πιο αβέβαιο. Ενενήντα χρόνια υπεραλίευσης έχουν οδηγήσει τους θαλάσσιους πληθυσμούς στο χείλος της οικολογικής καταστροφής. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για τους σοβαρούς κινδύνους καθώς, όπως προβλέπουν, ως το 2050 η παγκόσμια αλιεία θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες για πρωτεΐνη ψαριού μόνο του μισού πληθυσμού της Γης. Για τον υπόλοιπο μισό δεν θα έχουν απομείνει παρά μέδουσες και άλλα ασπόνδυλα. Παρά τις προειδοποιήσεις και παρά το γεγονός ότι οι παλαιοί ψαρότοποι στερεύουν, η κοντόφθαλμη αλιευτική βιομηχανία διαρκώς επεκτείνεται σε νέα αλιευτικά πεδία. Το μέγεθος μετράει Οπως αποδεικνύει μελέτη του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ η οποία είχε βασιστεί σε συλλήψεις ψαριών, κεφαλόποδων και καρκινοειδών (από το 1950 ως το 2001), με βάση στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας αλλά και του FΑΟ (Food and Αgriculture Οrganization), παρόμοια δείχνει να είναι η κατάσταση και στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια σε άλλοτε πλούσιες αλιευτικές περιοχές, όπως ο Σαρωνικός και ο Θερμαϊκός Κόλπος, το Θρακικό Πέλαγος και το Νότιο Αιγαίο, η ψαριά περιλαμβάνει ολοένα μικρότερα σε μέγεθος ψάρια ενώ σπανίζουν είδη που άλλοτε αφθονούσαν, όπως ο μπακαλιάρος, τα ροφοειδή, ο ξιφίας, ο τόνος, το χριστόψαρο. Εκτιμάται ότι τα τρία τέταρτα των εμπορικών ειδών γίνονται αντικείμενο υπερεκμετάλλευσης. Και δεν φτάνει μόνο αυτό: το ένα τρίτο των ψαριών που αλιεύονται- περίπου 32 εκατ. τόνοι ετησίως- ρίχνεται και πάλι στη θάλασσα διότι δεν συμφέρει να φθάσει στις ιχθυόσκαλες. Σύμφωνα με τον Οργανισμό για τα Τρόφιμα και τη Γεωργία των Ηνωμένων Εθνών (Food and Αgriculture ΟrganisationFΑΟ) για κάθε γαρίδα που τρώμε πετιέται στο πέλαγος ψαριά 10 ως 20 φορές μεγαλύτερη. «Από όλους τους φυσικούς πόρους του πλανήτη γρηγορότερα {0}μειώνονται οι πληθυσμοί των ψαριών» αναφέρεται σε έκθεση του οργανισμού. Και αυτό διότι συνηθίζουμε να καταναλώνουμε ολοένα μικρότερα σε μέγεθος ψάρια, δηλαδή τρώμε τα μικρά προτού προλάβουν να αναπαραχθούν. Παρ΄ ότι όμως «το μέγεθος μετράει», όπως διατείνεται το σχετικό σλόγκαν της Greenpeace, κανείς δεν ενδιαφέρεται αν, για παράδειγμα, τα μπαρμπούνια πρέπει να γεννήσουν την άνοιξη και μετά να ξεκινήσει η αλιεία τους. Σπανίως οι αλιείς τηρούν τις περιόδους πλήρους απαγόρευσης για την προστασία των γόνων. Ετσι η βιολογική αλυσίδα έχει καταστραφεί και τα εμπορικά είδη σπανίζουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι πολλά από τα ψάρια που πωλούνται στους πάγκους των ψαράδικων ή στα σουπερμάρκετ δεν προέρχονται από τις ελληνικές ή τις ευρωπαϊκές θάλασσες, αλλά από χώρες της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Ασίας. Στη χώρα μας από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 ο όγκος των αλιευμάτων αυξανόταν με ταχύτατους ρυθμούς, με αποκορύφωμα το 1994. Ωστόσο τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια παρατηρείται κάθετη πτώση, κυρίως στα μεγάλα σε μέγεθος ψάρια. Καταστροφική Συνθήκη Ψαράδες έχουν μόλις αλιεύσει στα νερά του Ναυπλίου τόνους βάρους 70 κιλών. Δεξιά, ψαράς από το Τολό μεταφέρει με κάπως ανορθόδοξο τρόπο ξιφία... που σπαρταρά. Ο τόνος και ο ξιφίας συγκαταλέγονται στα είδη ψαριών που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν από τις ελληνικές- και όχι μόνο- θάλασσες ΕURΟΚΙΝΙSS Αν και τα στατιστικά και επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος, όσες προσπάθειες έγιναν για να δοθεί λύση σε αυτό δεν έφεραν αποτέλεσμα. Μία από τις πρώτες διεθνείς απόπειρες διάσωσης των ιχθυαποθεμάτων αποδείχθηκε καταστροφική. Η Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τον νόμο για τη θάλασσα, που υπογράφηκε το 1979, επέκτεινε τα εθνικά δικαιώματα αλιείας στα 200 μίλια από τις ακτές κάθε χώρας. Περιέλαβε όμως και μια διάταξη σύμφωνα με την οποία, εφόσον υπήρχε πλεόνασμα αποθεμάτων ψαριών για τις εθνικές ανάγκες στη συγκεκριμένη ζώνη, η χώρα μπορούσε να πωλήσει τα δικαιώματά της σε ξένους στόλους. Ετσι άρχισαν οι βιομηχανικοί στόλοι των ανεπτυγμένων χωρών να... αλωνίζουν σε χώρες της Δυτικής Αφρικής όπου υπάρχει τεράστια διαφθορά. Παρά τις επιστημονικές μελέτες και τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την ανεπανόρθωτη ζημιά στα αποθέματα ψαριών της Δυτικής Αφρική, η πρακτική αυτή εξακολουθεί να εφαρμόζεται ως και σήμερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2002, την ίδια χρονιά που ευρωπαϊκή έκθεση έδειχνε ότι τα αποθέματα ψαριών της Σενεγάλης είχαν μειωθεί κατά 75% στη διάρκεια της τελευταίας 15ετίας, οι Βρυξέλλες αγόρασαν για μία τετραετία τα δικαιώματα αλιείας του τόνου και των βενθοπελαγικών ψαριών στις ακτές της Σενεγάλης, καταβάλλοντας περίπου 2,5 εκατ. ευρώ ετησίως. Το 2006 η πρόσβαση για 43 ευρωπαϊκά αλιευτικά σκάφη στις ακτές της Μαυριτανίας αγοράστηκε έναντι περίπου 30 εκατ. ευρώ ετησίως. Υπολογίζεται ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στην ανεργία 400.000 δυτικοαφρικανούς ψαράδες ενώ για εκατομμύρια Αφρικανούς που εξαρτώνται από τα ψάρια για την πρόσληψη λευκώματος η κατανάλωση έχει μειωθεί από 9 σε 7 κιλά ετησίως. -->

Εντοπίστηκε «μωρό-supernova» στο γαλαξία

Πολύτιμες εικόνες και πληροφορίες στην επιστημονική κοινόητητα προσφέρει η ανακάλυψη ενός supernova ηλικίας μικρότερης από έναν αιώνα.
Με την ονομασία G1.9+0,.3, το supernova πρέπει να ήταν πολύ λαμπερό όταν συνέη πριν από περίπου 140 χρόνια, αλλά όχι ιδιαίτερα ορατό εξαιτίας της σκόνης που μειώνει την ορατότητα του. «Είναι το νεότερο supernova που έχει εντοπιστεί στον γαλαξία», ανέφερε ο Ντέιβιντ Γκριν, του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.
Ο Γκριν εντόπισε το αντικείμενο αρχικά το 1985, με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων, ενώ το 2007 ο Στίβεν Ρέινολντς από το πανεπιστήμιο της Β. Καρολίνα παρατήρησε εκ νέου το supernova χρησιμοποιώντας το παρατηρητήριο ακτινών Χ της Τσάντρα.
Το supernova βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία, σε απόσταση περίπου 25.000 ετών φωτός από τη Γη. Το πιο πρόσφατο supernova στη «γειτονιά» μας αναφέρεται περίπου το 1780, από το οποίο προέκυψαν τα απομεινάρια άστρου με την ονομασία Κασσιόπη Α.
Η μελέτη ενός «νεαρού» supernova μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες στην κατανόηση των απαρχών της ζωής. «Το supernova δημιουργεί χημικά στοιχεία με αλχημείες, μετατρέποντας ένα στοιχείο σε ένα άλλο», σχολίασε ο Γκριν.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες Reuters

Θέμα παιδείας
Tου Παντελη Μπουκαλα
Από την ιδεολογική «σχολή» που κατασκεύασε κάποτε το σήμα-λάβαρο της Αθήνας, όταν δήμαρχος ήταν ο κ. Αβραμόπουλος (ο οποίος χρωστάει στη δημαρχική του αποτυχία την πολιτική του αναβάθμιση), φαίνεται ότι παρήχθη και το νέο λογότυπο του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: από τη σχολή του φύρδην-μίγδην, της συσσώρευσης κάθε είδους στοιχείων και ποικιλμάτων που υποτίθεται ότι συναρμόζονται για να αποδώσουν εικαστικά ένα κάποιο όραμα. Αλλά όταν όραμα δεν υπάρχει, είναι κομμάτι δύσκολο να φτιαχτεί η εικόνα του.
Πρώτο κοινό γνώρισμα των δύο «θυρεών», του δημαρχιακού και του υπουργικού, είναι ότι κανένας τους δεν ήρθε να καλύψει κάποια ανάγκη, κανένας τους δεν πείθει ότι δεν είναι απολύτως περιττός και ότι η κατασκευή του ήρθε απλώς να ικανοποιήσει τη φιλοδοξία του κ. Αβραμόπουλου και του κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη να βάλουν την υπογραφή τους στη μεγάλη ιστορία, έστω και δι’ αυτού του τρόπου. Εκ των υστέρων πάντως η συγκρητιστική σημαία της Αθήνας, πάνω στην οποία στριμώχτηκε η Αθηνά, ο σταυρός και κάμποσα δαφνόφυλλα, φαίνεται απλή αν συγκριθεί με το παραγεμισμένο λογότυπο του υπουργείου Παιδείας, που για να το αποκωδικοποιήσεις χρειάζεσαι υπομονή ερημίτη κι έναν καλό μεγεθυντικό φακό, αφού εδώ είναι μία από τις λιγοστές φορές που ισχύει απολύτως το κοινολεκτούμενο «τι θέλει να πει ο ποιητής». Πάλι καλά που μας πρόσφερε έτοιμη την ερμηνεία ο κ. Στυλιανίδης, διαβεβαιώνοντάς μας ότι το νέο σύμβολο στόχο έχει «να υποδηλώσει την πρόθεση του υπουργείου να διαμορφώσει Ελληνες πολίτες της Ευρώπης, πολίτες του κόσμου». Πώς συντελείται η «υποδήλωση»; Με την κατασκευή μιας υδρόγειας σφαίρας, στο κέντρο της οποίας εικονίζεται η καρικατούρα ενός ανθρώπου· γύρω του, κατά την επίσημη εξήγηση, συνωστίζονται στοιχεία και σύμβολα της ελληνικής και της λατινικής γλώσσας, των μαθηματικών (μοιρογνωμόνια κτλ.), της φυσικής, της χημείας, των νέων τεχνολογιών (ένα παπάκι, όχι το γνωστό της ποταμιάς, αλλά το πιο γνωστό του Ιντερνετ), των τεχνών (κάτι σαν κίονες), του περιβάλλοντος (όχι φυσικά εικόνες της Ολυμπίας), του πολιτισμού και του αθλητισμού (όχι βέβαια δισκία και σύριγγες). Στα όρια της ασφυξίας, μιας ασφυξίας όπως εκείνη που βιώνει η Παιδεία, επί δεκαετίες καταδικασμένη να ζει με το ελάχιστο.
«Ολα είναι θέμα παιδείας», αυτό είναι το νέο μότο του υπουργείου, που «καθελκύστηκε» ταυτόχρονα με το λογότυπο. Σωστά. Ολα είναι θέμα παιδείας. Και παιδεμού. Γι’ αυτό και προκαλεί έκπληξη η απουσία από το νέο σήμα ενός κλομπ κι ενός δακρυγόνου, διά των οποίων προάγεται χρόνια τώρα ο περί εκπαιδεύσεως λόγος και διάλογος.

Με το μπιτόνι μου στον ώμο
Του Παντελη Μπουκαλα
«Σοβαρευτείτε ρε Ελληνες! Σοβαρευτείτε επιτέλους!». Ελληνας ήταν βέβαια και αυτός που απηύθυνε την υπέρ σοβαρότητας προτροπή σε δεκάδες ανθρώπους που (αυθορμήτως ή εξερεθισμένοι από την τηλεόραση, πιστή στoν ρόλο της να παράγει πανικό) συνέρρευσαν στο βενζινάδικο για να φουλάρουν το ρεζερβουάρ και καλού κακού να γεμίσουν και κάνα μπιτόνι. Χλευαστικός ήταν ο τόνος του τιμητή, τέτοιος που αν τον είχε υιοθετήσει κάποιος άλλος για να του απευθυνθεί, θα τον είχε εξοργίσει, γιατί θα ένιωθε προσβεβλημένος. Και, «με το δίκιο του να τον πνίγει», θα πετούσε και αυτός την ξινή του την κουβέντα και γρήγορα οι γλώσσες θα έδιναν τη σκυτάλη στα χέρια, για να λύσουν λογαριασμούς που το πιθανότερο είναι ότι δεν υπάρχουν καν, αφού άλλα πράγματα, πολύ σοβαρότερα από ένα μπιτόνι βενζίνης, χωρίζουν τους ανθρώπους.
Συνηθισμένο αυτό το «Σοβαρευτείτε ρε Ελληνες», το ακούμε και στις εκδοχές «έτσι είναι οι Ελληνες» ή «αυτή είναι η Ελλάδα», για να θυμηθούμε τον κ. Σημίτη. Οι Ελληνες βέβαια δεν είναι κάποιοι άλλοι, έξω από μας και μακριά μας. Οι Ελληνες είμαστε εμείς και η Ελλάδα, «αυτή η Ελλάδα», είναι ο τόπος που συνδημιουργούμε, με τον ρόλο του ο καθένας και από το πόστο του. Ο ψόγος, λοιπόν, θα είχε κάποιο νόημα, και ίσως κάποιο αποτέλεσμα, αν διέθετε και αυτοκριτική διάσταση. Αν δηλαδή, κάθε φορά που μιλάμε, στα κανάλια, στις εφημερίδες, στην παρέα για τη «νοοτροπία του Ελληνα», ξεκαθαρίζαμε εξ αρχής και επιμέναμε μέχρι τέλους ότι αυτή η νοοτροπία είναι και δική μας, ότι ουδείς εξαιρείται άνευ τεκμηρίων, ουδείς δικαιούται να αυτοεξαιρεθεί.
Προφανώς η Ελλάδα δεν είναι «αυτή», μόνο «αυτή» και τίποτε άλλο. Προφανώς η «ελληνική νοοτροπία» δεν είναι αποκλειστικά νοοτροπία της γκρίνιας, της κλάψας, του «πού είναι το κράτος», της αλληλοφαγίας, του αετονυχισμού, της εγωπάθειας, της ανασφάλειας και των ποικίλων στερητικών συνδρόμων, όπως θέλουν να μας πείσουν όσοι ύστερα από τρεις μέρες θα ξαναθυμηθούν το «ελληνικό φιλότιμο» και θα το εγκωμιάσουν, θα ξαναθυμηθούν τα «ελληνικά γονίδια» και θα τα αποθεώσουν. Προφανώς επίσης τα πράγματα θα ήταν πιο όμορφα αν επιφυλάσσαμε και στον εαυτό μας την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε όλους τους υπόλοιπους, αν όποτε ελεεινολογούμε τους «Ελληνες» δεν εξαιρούμε την αφεντιά μας, φρονώντας ότι μόνο αυτή απόμεινε για να υπερασπίζει αξίες, ήθη, ιδέες κ.λπ. Πώς να το κάνουμε. Η Ελλάδα, ως προς το πού πορεύεται, ανήκει στους Ελληνες· δεν γίνεται να φταίνε πάντοτε κάποιοι πλασματικοί, μυθικοί «άλλοι» για ό,τι είναι και για ό,τι ονειρεύεται να γίνει. O καθρέφτης μας δεν λέει ποτέ ψέματα και κολακείες. Υπό μία προϋπόθεση: να τον κοιτάμε για να μελετάμε και όχι για να αυτοθαυμαζόμαστε.

Δημοσκόπηση-μήνυμα σε κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ Παρά ταύτα η Ν.Δ. διατηρεί σαφέστατο προβάδισμα 37% έναντι 31%
Χαμηλό ποσοστό ικανοποίησης των πολιτών από την κυβέρνηση της Ν.Δ., αλλά και πλήρη απογοήτευση από τη δράση του ΠΑΣΟΚ, καταγράφει το Βαρόμετρο της Public Issue για λογαριασμό της «Καθημερινής» και του ΣΚΑΪ. Ειδικότερα, ικανοποίηση από τη λειτουργία της κυβέρνησης εκφράζει το 22%, ενώ στο ίδιο ερώτημα το ποσοστό για το ΠΑΣΟΚ κινείται μόλις στο 9%. Στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, η Ν.Δ. διατηρεί σαφέστατο προβάδισμα, καθώς συγκεντρώνει το 37% των προτιμήσεων έναντι 31% του ΠΑΣΟΚ, 17,5% του ΣΥΡΙΖΑ, 7% του ΚΚΕ και 4,5% του ΛΑΟΣ. Οι επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του εμφανίζονται αρνητικές. Το ΠΑΣΟΚ υπολείπεται του ΣΥΡΙΖΑ και του ΛΑΟΣ σε αντιπολιτευτική αποτελεσματικότητα, ενώ και ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου κατατάσσεται τρίτος στο ερώτημα της καταλληλότητας για την πρωθυπουργία, μετά τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και τον Αλέξη Τσίπρα.
Τέλος, σύμφωνα με το Βαρόμετρο, θετικές στο μέτρο της στράτευσης σε ηλικία 18 ετών εμφανίζονται οι νεότερες ηλικιακές ομάδες.

ΑΠΟ ΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΠΑΡΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΣΥΝΕΤΑΙΡΑΚΙΑ!!!

ΑΛΗΤΕΙΑ ΟΛΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ
Τι άλλο θα δούμε από την κοσμομίσητη ΕΡΤ; Με απόλυτα φασιστικές διαδικασίες η διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε να "κόψει" την πολύ σοβαρή και ενδιαφέρουσα εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα".Ακόμα κι αν δεν συμφωνεί κάποιος με την οπτική γωνία του συγκεκριμένου δημοσιογράφου, είναι πραγματικά αισχρό να κόβονται έτσι τέτοιες εκπομπές. Αν μη τι άλλο, χρειάζεται να ακούγονται όλες οι απόψεις και όλες οι τοποθετήσεις στα διάφορα ζητήματα.Φαίνεται, όμως, ότι τα ρεπορτάζ του Κούλογλου για την Αμερική, την καταστροφή του περιβάλλοντος, τις μυστικές υπηρεσίες κλπ δεν είναι και τόσο χρήσιμα.Οι αληταράδες της ΕΡΤ πληρώνουν τόσα χρόνια διάφορα νούμερα που ούτε νούμερα τηλεθέασης δεν είναι ικανά να φέρουν.Δώστε τώρα στον κοσμάκη Καλομοίρες, μετριότητες και αποτυχημένους της ιδιωτικής τηλεόρασης... Α ρε Τερέντιε Ταχύ...Δείτε αναλυτικά τι γράφει η ιστοσελίδα της εκπομπής "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα":
"ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ- ΕΡΤ Kύριε Γόντικα, Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη. Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1. Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας. 9-5-2008 Μετά τιμής, Στέλιος Κούλογλου."
Αναρτήθηκε από Πέα Κυάνεα στις 5:00 πμ 0 σχόλια
Δευτέρα, 12 Μάϊος 2008
ΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ... ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ;
ΑΛΗΤΗΡΙΟΙ ΚΑΙ ΧΟΥΝΤΙΚΟΙ!!!

ΠΡΕΖΑ TV ©
ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ Ε.Ρ.Τ:ΚΟΒΕΤΑΙ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ –ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ—
Τρίτη, Μάϊος 13, 2008, posted by ΠΡΕΖΑ TV at 12:02 πμ
Με επίσημο δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΕΡΤ σήμερα,Δευτέρα 12-5, ανακοινώνει τη λήξη της συνεργασίας τηςμε την εκπομπή.Αναλυτικά η ΕΡΤ αναφέρει:«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»Στη συνάντηση ο κ. Παναγόπουλοςείπε στον κ. Κούλογλου ότι η συνεργασίαμε την εκπομπή δε θα συνεχιστείεπειδή απλά... "δεν του αρέσει"...Το παρασκήνιο της ανακοίνωσης αυτής εξηγεί καλύτερα η επιστολή που προηγήθηκε και εστάλη από τον Στέλιο Κούλογλου προς το γενικό διευθυντή της ΕΡΤ:ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ- ΕΡΤKύριε Γόντικα,Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίαςαναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μουκαι ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισατην προβολή της έρευναςγια την γενιά των 700 ευρώκαι την ακρίβεια,παρότι η διοίκησημου ζήτησε να την ματαιώσω.Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζωο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ)ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετετο συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθείή όχι η συνεργασία μας.9-5-2008Μετά τιμής,Στέλιος Κούλογλου.Τα σχολια δικα σας κυριοι…ΠΡΕΖΑ TV13-5-2008
Ο ΚΑΡΑΜΑΝΜΠΟΥΛΗΣ ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΓΙ ΑΥΤΟ;!!! ΑΦΟΥ ΧΩΝΕΨΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΦΥΣΙΚΑ...

Ποιος γνωστός δημοσιογράφος ήταν στο payroll της Siemens;
by factorxαντιγράφουμε απο www.antinews.gr/
Ότι ο «Franz» των 7,5 εκατ. Μάρκων» είναι ο κ. Γ. Σκαρπέλης, γενικός διευθυντής τηλεπικοινωνιακού συστήματος του ΟΤΕ και εισηγητής προγραμματικών (σύμφωνα με τη δικογραφία) το ξέρουμε από τότε που το έγραψε η Αριστέα Μπουγάτσου στην «Ελευθεροτυπία» (βλ. 5 εμβάσματα 3,8 εκατ. ευρώ στον Φραντς τον Έλληνα.) Το λέμε αυτό και επειδή συναγωνιστές μπλόγκερς διερωτώνται σήμερα γι αυτό και επειδή τώρα που όλοι παριστάνουν τους «αποκαλυπτικούς», πρέπει να πούμε ότι η Αριστέα είναι από τους ελάχιστους που στάθηκαν συνεπείς και ανυποχώρητοι στην υπόθεση αυτή εδώ και χρόνια.
Το ίδιο θεωρούμε και για τους εαυτούς μας και τα γραπτά μας επί σειρά ετών το αποδεικνύουν. Scripta manet. Όπως και οι απολύσεις από εφημερίδες και έκδοτες και η άρνηση να μας δώσουν δουλειά, επειδή είμαστε «δακτυλοδεικτούμενοι» από τους υπηρέτες της διαπλοκής. Που όταν ο τόπος έβρεχε σκάνδαλα, αυτοί έκαναν καριέρες εκατομμυρίων, απλώς επειδή δεν έγραφαν. Απλώς επειδή έγλυφαν και υποκλινόντουσαν ευγενικά στην διαπλοκή με τις κομψές και καλογυμνασμένες μέσες τους. Εμείς επιμείναμε όμως και τώρα δικαιωνόμεθα. Όλα εδώ πληρώνονται λοιπόν και ο καθένας όπως έστρωσε, θα κοιμηθεί. Επειδή, όπως γράφουμε και στο post «αντισταθείτε», «what we do in life, echoes in eternity».Και προς το παρόν ρωτάμε: Ποιος πολύ γνωστός δημοσιογράφος που το παίζει τώρα αποκαλυπτικός, ήταν χρόνια στο payroll της Ζήμενς;
Αναρτήθηκε από killbill στις 11:51 μμ
ΕΛΑ ΚΑΛΕ... ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΕ PAYROLL?!!! ΤΣ ΤΣ ΤΣ... ΧΑΛΑΣΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ!!!

Να γιατί άνοιξε το θέμα της πυρηνικής ενέργειας
By Factorx May 11, 2008
Θυμάστε που ρωτούσαμε γιατί πραγματικά άνοιξε το θέμα της πυρηνικής ενέργειας; Και εκφράζαμε την εκτίμηση ότι το θέμα για την απαξίωση της ΔΕΗ και την άλωση του Ελντοράντο της Ενέργειας από τα ιδιωτικά συμφέροντα; Στηρίζοντας τον Γιώργο Σουφλιά και επικρίνοντας τον Κώστα Καραμανλή και τον Χρήστο Φώλια, ο κ. Σταυρός Ψυχάρης αφού κάνει σήμερα το άρθρο του στο ΒΗΜΑ μια ανάλυση που ούτε ο ίδιος δεν την πιστεύει για την αναγκαιότητα της πυρηνικής ενέργειας γράφει: «Θα περίμενε κανείς ότι ένας Πρωθυπουργός που θέλει να είναι Μεταρρυθμιστής και ένας επικεφαλής του υπουργείου Ανάπτυξης με τα ανοιχτά μυαλά και την επιχειρηματική πείρα του σημερινού υπουργού θα είχαν την τόλμη να θέσουν με ειλικρίνεια το πρόβλημα».
Ποιο πρόβλημα; Το εξηγεί το ΒΗΜΑ στο σημερινό κύριο θέμα του: «Η ΔΕΗ βαρύνεται διαχρονικά από σκάνδαλα και καθυστερήσεις, η χωροταξία των νέων μονάδων είναι χρονοβόρος, η ωρίμανση των έργων απαιτεί πολύ χρόνο, ισχυρά λόμπι και διαρκή πίεση στο πλήθος των διαμεσολαβούντων και ενδιαμέσων… Η μετάπτωση από τη δημόσια ηλεκτροπαραγωγή στην ιδιωτική δεν είναι εύκολη. Συνήθως κρύβει κινδύνους, οικονομικούς, κοινωνικούς, πολιτικούς και άλλους. Γι’ αυτό και το επερχόμενο πάρτι του ηλεκτρικού ρεύματος, όπως άλλωστε και τα περισσότερα πάρτι, θα είναι ταραγμένο, θορυβώδες και κάποιες φορές βίαιο».
Το θέμα δηλαδή είναι η ιδιωτικοποίηση της Ενέργειας και οι μεγάλες επενδύσεις των φίλων του κ. Ψυχάρη. Και όπως απειλεί ανοικτά ο ίδιος θα γίνει σφαγή. Ο Καραμανλής τι λέει;
ΤΑ ... ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ!!!

ΤΟ QUEEN ELIZABETH 2 ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΣΑΜΗΣ ΣΤΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ