ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ»
25.05.08
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗΜε επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 24/5, στο Εστιατόριο LIBERTY στo Βαθύ της Ιθάκης η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του πλοιάρχου του FB ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ Μιχάλη Παρίση με τίτλο: «Σημάδια». Σε μια συγκινησιακή βραδιά ανάμεσα σε παλιούς ναυτικούς αλλά και νέους παρουσιάστηκε το βιβλίο του καπετάν Μιχάλη Παρίση. Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε ο θαλασσινός ποιητής Γιώργος Σπηλιώτης, ενώ για το έργο του ποiητή μίλησαν η φιλόλογος Ειρήνη Κουνάδη, ο δημοσιογράφος Τηλεμαχος Καραβίας, οι ναυτικοί Γιάννης Οικονομόπουλος και Σπύρος Κανδηλiώτης και ο Δκτης του Ματζαβινάτειου Νοσοκομείου Ευάγγελος Κεκκάτος ενώ ποιήματα διάβασε η Μπέσσυ Σπηλιώτη. Παρευρέθησαν ο Επαρχος Ιθάκης Θανάσης Λιβιτσάνης, η Δήμαρχος Παλικής Νόπη Αλεξανδροπούλου, ο Αντιδήμαρχος Ιθάκης Νίκος Τσιντήλας, η πρόεδρος του ΦΗΜΙΟΥ Αύρα Γκαβανόζη, ο εκπρόσωπος της εταιρείας Στρίντζης, Αντώνης Στρίντζης, το πλήρωμα του FB ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ και πολλοί ναυτικοί, φίλοι και συνεργάτες του συγγραφέα. Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκαν εξαιρετικά εδέσματα υπο την επιμέλεια του σεφ Νίκου Κωστόπουλου,αλλά και γλυκίσματα που ειχαν φτιάξει ειδικά για τη βραδυά αυτή, γυναίκες από τη γενέτειρα του ποιητή. Η εκδήλωση θα παρουσιαστεί και στο Ληξούρι, υπο την αιγίδα του Δήμου Παλικής.

Ποιητής της ΘΑΛΑΣΣΑΣ, των ΤΑΞΙΔΙΩΝ και των ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ, ΠΟΘΩΝ και ΠΑΘΩΝ γράφει τη δική του ιστορία στο χώρο της ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ.Τα ποιήματά του έχουν πλαίσιο τη θάλασσα και θέμα τη σκληρή ζωή των ναυτικών. Ωστόσο για τον καπετάν Μιχάλη, που μπορεί ακόμα να μην είναι ο ιδανικός εραστής «των μακρυσμένων θαλασσών και των γαλάζιων πόντων» η θάλασσα είναι ένας μαγικός κόσμος. Από αυτή αντλεί δύναμη και αγάπη για τον άνθρωπο ναυτικό, για τον άνθρωπο.Ο «Μαγικός» λυρισμός του, η χαρακτηριστική ναυτική του γλώσσα, οι ταξιδιωτικές του περιγραφές, η ανάδειξη του ανθρώπινου πόνου, των συναισθημάτων της φυγής, των ονείρων της ζωής, του έρωτα, του θανάτου, αυτή η απαράμιλλης έντασης ζωγραφιά του ναυτικού κόσμου, μιας άλλης μορφής ανθρώπινων σχέσεων, αν θέλετε πιο αληθινής και ειλικρινούς, απαλλαγμένης από τα συμφέροντα και την ιδιοτέλεια του «στεριανού», «καθώς πρέπει», μικροαστικού κόσμου, όλα τούτα είναι η ιχνογραφία του έργου του Μιχάλη Παρίση. Και είναι μοναδική και κρυστάλλινη η αλήθεια και η δύναμη αυτών των σχέσεων που «στήνονται» στα μακρινά μπάρκα, στους συννεφιασμένους και γκρίζους ορίζοντες, στο απέραντο γαλάζιο. Ένας από τους πολύ αγαπημένους μας ποιητές ο συμπατριώτης του Νίκος Καββαδίας, ένας ταξιδευτής του μυαλού και της ψυχής, διαφαίνεται ότι ήταν το «στήριγμα» του, στα πρώτα του ποιητικά βήματα.
Γι’ αυτό του αφιερώνω μερικούς στίχους από το «Γράμμα σ' έναν Ποιητή» του Νίκου Καββαδία.«Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκειΕσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω WhiskeyΟι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένεςΚι εγώ σ' αυτές απλά να σε σύσταινα σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες».Στο Μιχάλη Παρίση ίσως αξίζει ο χαρακτηρισμός του απόλυτα βιωματικού στην ποίησή του. Μιλάει πάντα για τα καράβια που έζησε, τους ναυτικούς που γνώρισε, τους έρωτες, τους καυγάδες και τους θανάτους στα λιμάνια, μιλάει με την γλώσσα των καραβιών, αλλά και κάποιους ιδιωματισμούς της Κεφαλονιάς, να μπλέκονται στα γνήσια λαϊκά ελληνικά του. Ο έρωτάς του για τα ταξίδια και τη θάλασσα, σχέση αγάπης και μίσους, ο ίδιος έρωτας που τον οδήγησε να μπαρκάρει μικρός, είναι ορατός σε κάθε του στίχο, και είναι τόσο δυνατός που διαπερνά τον αναγνώστη, τον κάνει να ξεχάσει τις άγνωστες λέξεις και τους ναυτικούς όρους , και να συνεπαρθεί απόλυτα από την αλήθεια του λόγου του ποιητή. Ένας λαϊκός ποιητής, ένας «γήινος» καλλιτέχνης, ένας πολύ απλός άνθρωπος της δικής μας καθημερινότητας.
Η ποίησή του αντλεί από τον ρομαντισμό, την ταξιδιωτική αύρα της ποίησης. ‘Έχει όμως ανεπτυγμένα εντελώς δικά της χαρακτηριστικά, που την καθιστούν περίπτωση μοναδική, αλλά και εξαιρετικά γοητευτική. Η γλώσσα του είναι η ζωντανή, εμπλουτισμένη με πάμπολλα στοιχεία του ναυτικού ιδιώματος, ωστόσο διακριτική, εκφραστικότατη και πειστική. Περιγράφεται η σκληρή ζωή των ναυτικών, δεν αποκλείονται όμως στιγμιότυπα τρυφερά και προεκτάσεις προβληματισμένες και ευρύτερα φιλοσοφημένες. Έτσι, πρόκειται για ποίηση κοσμοπολίτικη, όχι όμως ψυχρή και απόμακρη. Σιγά-σιγά τα μοτίβα γίνονται πιο σκοτεινά, πιο εσωτερικά, πιο ερωτικά. Η τρυφερότητα και ο λυρισμός είναι ακόμη χαρακτηριστικά της στοιχεία. Θα 'ταν ίσως τολμηρό να ειπωθεί, αλλά φαίνεται πως συγκεντρώνουν ότι απαιτείται για να χαρακτηριστούν μικρά, κλασσικά αριστουργήματα.
Ο καπετάν Μιχάλης είναι εξορισμού άνθρωπος του πλοίου και της θάλασσας. Από μικρός, απ’ την αυλή του σπιτιού του τη θαύμαζε και τη ποθούσε. Γι’ αυτό τα ποιήματα του, έχουν λιγότερο τον χαρακτήρα της λογοτεχνίας και περισσότερο της βιογραφίας κάποιου, που ακολουθεί το νήμα, που ξεκινάει από τον Οδυσσέα, δηλαδή τον ταξιδιώτη, ο οποίος εμπλέκεται σε άπειρες περιπέτειες κι διαρκώς επιστρέφει, όπως επέστρεψε απόψε εδώ στο φιλόξενο κατάστρωμα του LIBERTY της Ιθάκης, να μας γνωρίσει τα ποιήματά του που έχουν υπόθεση, έχουν δράση, δεν είναι μόνο στοχασμός, μελαγχολία, αναπόληση καταστάσεων.
Ας αφήσουμε το νου και την καρδιά μας να περιπλανηθεί στον απίστευτα ναυτικό αλλά γεμάτο ΣΗΜΑΔΙΑ κόσμο του καπεταν Μιχάλη, στα πέρατα της γης, από τη Σιγκαπούρη, το Μοντεβιδέο και την Αμβέρσα, έως τη Χωροπούλα και το Βαθύ, στα βάθη και στις γραμμές των οριζόντων, να ταξιδέψουμε με τους ναυτικούς κάθε γωνιάς της γης, ενωμένους ταξικά ανεξάρτητα φυλής, χρώματος και καταγωγής. Και ας αναρωτιέται ο ίδιος:
«Με πιο κόσμο να πάμε μαζί;
προσπαθούμε να βρούμε μιαν άκρη με την τόση θαλασσοταραχή
κι αγναντεύουμε πέρα εκεί..
το γαλάζιο, το ωραίο και το κάθε μοιραίο,
που μπορεί από ώρα σε ώρα ξανά να συμβεί».
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ και ΚΑΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΛΟΙΠΟΝ…!!!!
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ